Tekstje van de maand

Wonen in een geheim

Een eiland
-stel je voor-
Geen levend wezen,
Ik alleen,
Geen hond die blaft,
Geen haan die kraait.

Kun je ze horen?
De stilte, diep bevroren.

Keer terug naar hier en kijk mij aan,
Het eiland ... ik ben het,
Mijn hart is koud in dit land.
Samen woon ik, mensen genoeg?
Maar ik, alleen,
Apart gevoel.

Spreken wil ik, lachen, zingen,
Tonen wat ik voel.
Helaas, donker is het in mijn hoofd,
Zwart, een eindeloze nacht.

In de woestijn kwam ik het tegen
Een gezicht, stralend als de middagzon,
Liefelijk en springlevend gedegen
Zo kwam ik het tegen.

Mijn ziel – zo troebel – klaarde op,
Weg, opgetild de droefheid van mijn hart.

En ik werd nieuw en blij,
Een kuiken uit een ei.
Woord en antwoord,
Zin en tegenzin,
Leven leerde ik, begrijpen
Hoe te staan in dit bestaan.

Wie is het, wie heeft het  gedaan,
Je vraagt de naam?

Éen is het, geen twee,
Het heet het ILT.

Hector Zanvo (uit Benin)